Ağlama Gönül
AĞLAMA GÖNÜL AĞLAMA
Yanıp dertli elemlerle
Ağlama gönül ağlama
(İnleme gönül inleme)
Gelir geçer bu demlerle
Ağlama gönül ağlama.
Zehirle doldun yeter
Ciğerimi deldin yeter
N’oldun ağlarsın yeter
Ağlama gönül ağlama
Dert ile gitti enbiya
Mihnetle geldi evliya
Dar-ı fenadır bu dünya
Ağlama gönül ağlama.
HAKKI’yı zebun eyledin
Ciğerini hun eyledin
Yaşını cuyhun eyledin
Ağlama gönül ağlama